اجرای برنامه معاینات پدیکلوز (شپش سر) در مدارس روستایی شهرستان شهریار
در راستای ارتقای سلامت دانشآموزان و پیشگیری از گسترش شپش سر در محیطهای آموزشی، بهورزان شبکه بهداشت و درمان شهرستان شهریار با حضور در مدارس، برنامه معاینات و غربالگری پدیکلوز را با هدف شناسایی زودهنگام موارد ابتلا و ارائه آموزشهای بهداشتی اجرا کردند.
به گزارش روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان شهرستان شهریار، در راستای ارتقای سطح سلامت دانشآموزان، پیشگیری از بیماریهای واگیر و شناسایی بهموقع موارد ابتلا به پدیکلوز (شپش سر)، برنامه معاینات و بررسی وضعیت بهداشتی دانشآموزان در مدارس روستایی شهرستان شهریار توسط بهورزان خانههای بهداشت اجرا شد.در این برنامه، معاینات پدیکلوز دانشآموزان مدرسه شهید حمزه زهرهبیگی، شیفت پسرانه، توسط علی نعمتی، بهورز خانه بهداشت اسکمان، انجام شد. همچنین معاینات دانشآموزان مدارس روستای بهار توسط پرستو حیدری، بهورز خانه بهداشت بهار و دانشآموزان مدارس ابتدایی روستای کردامیر توسط مبینا مدیری، بهورز خانه بهداشت کردامیر، صورت گرفت.در همین راستا، اکرم اسمعیلزاده، سرپرست واحد جوانان، نوجوانان و مدارس شبکه بهداشت و درمان شهریار، با تأکید بر اهمیت شناسایی زودهنگام و پیشگیری از گسترش شپش سر در محیطهای آموزشی، گفت: پدیکلوز سر یکی از مشکلات بهداشتی قابل انتقال در محیطهای جمعی بهویژه مدارس است که عامل آن حشره ای به نام شپش سر است. شپش سر و تخم های آن (رشک) معمولا در لابه لای موها و بر روی پوست سر بخصوص در نواحی پشت گوش و پس سر دیده می شود؛ ولی در شرایط آلودگی شدید ممکن است در تمام پوست سر دیده شود.وی افزود: مهمترین راه انتقال شپش سر، تماس مستقیم سر با سر فرد آلوده است. همچنین استفاده مشترک یا تماس با وسایلی مانند شانه، برس، کلاه، روسری، مقنعه، حوله و روبالشی میتواند در انتقال آن نقش داشته باشد. شپش توانایی پرواز یا پریدن ندارد و از طریق تماس منتقل میشود. انتقال شپش انسان، فقط از انسان به انسان ممکن است.اسمعیلزاده با اشاره به علائم ابتلا به شپش سر بیان کرد: خارش پوست سر، بهویژه در نواحی پشت گوش و پس سر، احساس حرکت در موها و مشاهده شپش زنده یا تخمهای چسبیده به ساقه مو از مهمترین نشانههای آلودگی هستند. بررسی دقیق موها و پوست سر، بهخصوص در نواحی پشت گوش و پس سر، در شناسایی موارد ابتلا اهمیت زیادی دارد.سرپرست واحد جوانان، نوجوانان و مدارس شبکه بهداشت و درمان شهریار با تأکید بر نقش خانوادهها در پیشگیری از این مشکل بهداشتی تصریح کرد: خودداری از استفاده مشترک از وسایل شخصی، بررسی منظم موهای دانشآموزان، رعایت بهداشت فردی و پرهیز از تماس مستقیم سر با سر افراد آلوده و درمان کامل موارد شناسایی شده، از مهمترین راهکارهای پیشگیری است.همچنین تشخیص آلودگی و درمان همه افراد مبتلا در خانواده به صورت همزمان و کامل کردن درمان با مصرف شامپو و رشک زدایی کامل ضروری است.وی در خصوص درمان شپش سر خاطرنشان کرد: ابتلا به شپش سر قابل درمان است و خانوادهها نباید نسبت به آن نگرانی یا احساس شرمندگی داشته باشند. درمان باید با استفاده از فرآوردههای ضدشپش (شامپوها یا لوسیون ها و ...) مورد تأیید و مطابق دستور مصرف و با مشورت پزشک یا مراقبین سلامت و بهورزان انجام شود. استفاده از شانه مخصوص دندانهریز و سرکه سفید برای جداکردن تخم های آنها نیز بسیار اهمیت دارد. همچنین شستوشوی لباسها، ملحفهها و روبالشیهای مورد استفاده فرد مبتلا و رعایت اصول بهداشتی در نگهداری وسایل شخصی به کنترل آلودگی کمک میکند.اسمعیلزاده تأکید کرد: ابتلا به شپش سر نشانه رعایت نکردن بهداشت فردی نیست و ممکن است هر فردی به آن مبتلا شود؛ بنابراین باید از هرگونه برخورد تحقیرآمیز، تمسخر، جدا کردن دانش اموزان از بقیه یا ایجاد نگرانی در دانشآموزان و والدین خودداری شود.وی در پایان، آموزش مستمر دانشآموزان و خانوادهها و کارکنان مدارس، انجام معاینات دورهای، شناسایی و پیگیری موارد ابتلا و تعامل مستمر مدارس با خانههای بهداشت و مراکز و پایگاه های بهداشتی را از مهمترین اقدامات در کنترل و پیشگیری از پدیکلوز عنوان کرد و خواستار همکاری خانوادهها و کارکنان مدارس در اجرای برنامههای مراقبتی و بهداشتی مدارس شد.
کامنت